Płonie ognisko i szumią knieje, 
Drużynowy jest wśród nas.       
Opowiada starodawne dzieje,     
Bohaterski wskrzesza czas.      

O rycerstwie z nad kresowych stanic,   
O obrońcach naszych polskich granic,  

A ponad nami wiatr szumny wieje,      
I dębowy huczy las.               

Już do odwrotu głos trąbki wzywa,
Alarmując ze wszech stron.
Wstaje wiara w ordynku szczęśliwa,
Serca biją w zgodny ton.

Każda twarz się uniesieniem płoni,
Każdy laskę krzepko dzierży w dłoni,
A z młodzieńczej się piersi wyrywa,
Pieśń potężna, pieśń jak dzwon.

Kliknij tutaj zeby pojsc spowrotem do spiewnika.