Znowu będzie kiwać nas, znów usłyszysz ten szum fal,
Ptaków śpiew na zboczach skał, co na lądzie śni się nam.
Wypłyniemy w długi rejs, zaśpiewamy starą pieśń,
Pośród fal poniesie się, tylko proszę weź stąd mnie.

Miałem dzisiaj piękny sen: znów Lizbona śniła się,
Pośród białych żagli rejs. Czy on może spełnić się?
Czas upływa szybko więc, za dni parę, lada dzień,
Biały worek, sztormiak, dres wezmę z sobą w marzeń rejs.

Jeszcze miesiąc, jeszcze dwa, znów komendy pójdą w tan,
Oddać cumy! Żagle staw! I odpłynąć z wiatrem dal!
Co za szczęście co za cud, płynąć poprzez morza znów,
Rzucić kotwę w porcie tam, skąd sam Kolumb płynął w świat.

Kliknij tutaj zeby pojsc spowrotem do spiewnika.